Σάββατο, 4 Αυγούστου 2012


Ευτυχιό

Ο νευρολόγος της μελετώντας τα αποτελέσματα των εξετάσεων στις οποίες είχε υποβληθεί, διέγνωσε πως έπασχε από
ευτυχιό.
Αν δεν ήταν τόσο αγχωμένη, θα είχε βάλει τα γέλια. Αλλά ήταν. Κι ο συνειρμός με το χτικιό αναπόφευκτος.
Η λέξη, της εξήγησε ο γιατρός, αποτελεί ευφημισμό.
Άμεσο δάγκωμα στο στομάχι της.
«Όπως λέμε ‘ευλογιά’»;
«Ακριβώς», της απάντησε εκείνος.
«Δυστυχιό με άλλα λόγια», μετέφρασε εκείνη.
«Κοιτάξτε, είναι μια πάθηση που άλλους οδήγησε στην τρέλα, άλλους όμως στη δημιουργία. Ακόμη και στην υπέρβαση.
Το μυαλό ενός ευτυχικού, σε κάθε περίπτωση, λειτουργεί ανεξέλεγκτα».
(Ο νευρολόγος τής δείχνει με μια βέργα το σχήμα που παίρνει ο εγκέφαλος κάποιου που πάσχει από ‘ευτυχιό’).
(Της αναφέρει ένα παράδειγμα κάποιου γνωστού πανεπιστημιακού ο οποίος υποφέρει από την ίδια ασθένεια και εξακολουθεί να διαπρέπει στο χώρο του).
(Τελοσπάντων, κάνει ό, τι μπορεί).
Εκείνη τον αποχαιρετά με ένα χέρι κίτρινο.
Αποφασίζει να το ξεχάσει.
Να συνεχίσει τη ζωή της.
Τη συνεχίζει.
Την επόμενη μέρα, πήγε νωρίς στο μαγαζί της.
Σήκωσε τα ρολλά
Και άρχισε να το σφουγγαρίζει απ’ άκρη σ’ άκρη.
Γυμνή από τη μέση και πάνω.